МИЛЛАТГАРОӢ БОИСИ ПАРОКАНДАШАВИИ ДАВЛАТ АСТ

Миллатгароӣ яке аз он калимаҳоест, ки таъриф кардан он қадар осон нест. Мушкилот дар он аст, ки он аксар вақт бо ватандӯстӣ омехта карда мешавад. Чунин ба назар мерасад, ки дар тӯли як муддат дар гузашта калимаҳо ҳаммаъно буданд. Гарчанде ки баъзе такрориҳо идома доранд, онҳо албатта яксон нестанд ва воқеан имрӯз тасвирҳои хеле гуногунро ба вуҷуд меоранд.

Яке аз фарқиятҳои калидӣ байни миллатгароӣ ва ватандӯстӣ дар он аст, ки миллатгароӣ бартарияти миллатро нисбат ба ҳамаи миллатҳои дигар пеш мебарад. Дар ҳоле ки ватандӯстӣ муҳаббати миллати худ бе унсури истисноӣ аст. Муҳаббати ватандӯстонаи миллати худ ҳатман талаб намекунад, ки он аз ҳама дигарон болотар бошад, новобаста аз он ки шумо онро чӣ қадар дӯст доред. Миллатгароӣ майл дорад, ки назари бартарияти миллати худро тарғиб кунад.

Ба ҳамин монанд дар ҷомеаи имрӯзаи мо баъзе афродон ба монанди Маҳмадбоқир Маҳмадбоқиров лидери ғайрирасмӣ дар Вилояти Мухтори Куҳистони Бадахшон ном бурда мешавад, ки нисбати кормандони БДА-и Бадахшон беҳурмати зоҳир намудааст. Ин беҳурматии нафар боиси ҳуқуқвайронкунӣ ва эҳтиром накардани қонуният мебошад.

Чуноне, ки шоири бузурги мо Лоиқ Шералӣ нисбати миллатгароӣ ва чунин афродон гуфтааст:

Яке гӯяд: зи Хатлонам, туро чӣ?

Дигар: ман аз Бадахшонам, туро чӣ?

Дареғо, нест марде, ки бигӯяд

Ман инсонам, ман инсонам, туро чӣ?

Аз ҳамин ҷиҳат нисбати чунин лидери ғайрирасмии Бадахшон Маҳмадбоқир Маҳмадбоқиров  ва одамони он пешниҳод карда мешавад, ки барои чунин рафтори ношоиста  ба ҳабс гирифта шавад, то ки ҷомеаи имрӯзаи орому осудаи моро халалдор накунанд.

Боиси қайд аст, ки миллати тоҷик дар тӯли садсолаҳо бо ормони бунёди давлати мустақил умр ба сар мебурд.  Дар ибтидои истиқлолият  муноқишаҳои дохилӣ  ҷои бунёдкориҳоро гирифтанд.  Дар аввал мебоист неъмати бебаҳо  –  сулҳ  дар ҷумҳурӣ  таъмин карда мешуд. Бо кӯшиши пайвастаи Сарвари  ҷумҳурӣ  дар кишвар ваҳдати миллӣ  ва сулҳу субот таҳким ёфт. Акнун дар назди  Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон масоили густариш ва рушд бахшидани соҳаҳои муҳимми хоҷагӣ, аз  ҷумла, бунёди роҳҳо, нақбҳо, корхонаҳо, эҳёи арзишҳои маънавӣ, фаъол намудани корхонаҳои саноатӣ  ва ба низом даровардани кори идораву мақомоти марбути соҳа  меистад, ки зинан ба зина амаль гардида истодааст.

Мухамедова Ш.Ф. мудири кафедраи системаҳои иттилоотию коммуникатсионӣ ва барномарезии ДДҲБСТ